Ընտրություններ

Ընտրությունն այն գործընթացն է որի ընթացքում քաղաքացիները ընտրում են իրենց նախնտրած թեքնածույին, ով հետագայում դառնալու է նրանց ներկայացուցիչը, ղեկավարը: Յուրաքանչյուր մարդու ընտրությունից շատ բան է կախված: Պետք է լավ մտածել հետո նոր ընտրություն անել, քանի որ առաջիկա տարիների բոլոր հարցերը պետք է լուծի այդ թեկնածուն: Ընտրությունները հիմնականում արվում են նրա համար, որպեսզի հասկանան արդյոք արդարացվել են քաղաքացիների բոլոր պահանջներն ու սպասելիքները: Եթե ընտրված պաշտոնյան երկրի համար անում է տարբեր տեսակի բարեփոխումներ, իր բոլոր խոստումները կատարում է, քաղաքացիները իհարկե նրան նորից ընտրում են: Իսկ եթե ոչ, ապա նրանք իրավունք ունեն փոխելու իրենց որոշումը: Ընտրելու մեկ այլ մարդու և վստահելու նրան այն ամենը ինչ չէր արել նախորդ պաշտոնյան: 

Ժողովրդավարություն

Ժողովրդավարության գլխավոր հատկանիշը իշխանության պատկանելն է ժողովրդին: Հենց ինքը բառը մեզ հուշում է, որ ժողովուրդն է վարում: Բոլոր հարցերը, օրենքները պետք է ընդունվեն ժողովրդի համաձայնությամբ: Հայաստանին ավանում են ժողովրդավար պետություն: Սահմանադրությունն ընտրում ենք մենք: Օրենքների համար մենք ենք քվեարկում: Նախագահին նույնպես մենք ենք ընտրում, որպեսզի մոտակա տարիներին մեր երկիրը ներկայացնի և բոլոր հարցերը լուծի մեր ընտարծ թեկնածուն: Իզուր չէ որ նախնտրական քարոզարշավներին լսում ենք հարյուրավոր խոստումներ և տեսնում նոր ասֆալտի շերտեր: Խելքին մոտ է որ ամենալավ գործերն արած մարդուն էլ հենց պետք է ընտրենք: Լինում է երբ մենք խաբնվում ենք մեզ տված խոստումներին և սխալ ընտրություն անում: Այդ սխալ ընտրության պատճառով գոյատևում ենք մեզ համար տհաճ երկրում: Եվ այդքանից հետո էլ բողոքում ենք, թե մարդիկ արտագաղթում են: Շատերի հարցերի լուծումը միայն դա է և ոչ ոք անգամ չի էլ մտածում, որ մենք ապրում ենք ժողովրդավար երկրում: Մարդկանց մի մասն էլ գիտակցաբար է անում այդ սխալը: Միքանի հազար դրամի դիմաց իրենց զրկում են բարեկեծիկ կյանքից: Այն կյանքից, որի մասին երազելով ենք ամեն օր արթնանում: Չեմ հասկանա այդ մարդկանց: Արդյո՞ք այդքան գումարը նրանց բավարար է միքանի տարի բերանները ջուր առած ու գլուխները կախ ապրել: Մենք դեռ չենք սովորել պաշտպանել մեր իրավունքները: Չգիտենք ինչպես օգտվել մեզ տրված հնարավորությունից: Քանի դեռ խաբնվում ենք կամ թքած ունեն ամեն ինչի վրա, այսպես էլ կշարունակվի: Հայաստանն ընդամենը կոչվում է ժողովրդավար երկիր:

Светофорный человечек: симпатичный участник дорожного движения

Такие светофоры появились в 1960-х в Восточном Берлине: по легенде, дизайнер вдохновился фотографией генсека Хонеккера в соломенной шляпе. После падения Стены их хотели заменить на стандартные, но в защиту светофорного человечка (Ampelmännchen) развернулась общественная кампания, и теперь он регулирует потоки на пешеходных переходах по всему городу. Он же символ остальгии (тоски по ГДР — от Ost, «восток»), а заодно сувенир: магазины, где торгуют сумками, прихватками и магнитами со светофорными человечками (www.ampelmann.de), попадаются на глаза довольно часто и выручают, когда не знаешь, что привезти в подарок друзьям.