Իմ ամառային արձակուրդը

Ուրախ էի, որ դասերը վերջացան, բայց շուտով պարապությունից չգիտեյի ինչ անել: Ընկերներիս հետ ամեն օր զբոսնում էի, հեծանիվ էի վարում: Հունիս ամիսն այսպես անցավ: Հուլիսին մեկնեցի Ռուսաստանի Դաշնության Սոչի քաղաք՝ հանգստանալու: Սոչին շատ գեղեցիկ քաղաք է՝ բուռն կյանքով: Օրվա ամեն ժամի փողոցներում կարող էիր մարդկանց տեսնել: Բոլորը անհոգ ապրում ու վայելում էին կյանքը: Այնտեղ մարդկանց զգալի մասը երթեվեկում էր հեծանիվով և մոտոցիկլետով: Նրանք իրենց հատուկ երթեվեկելու ճանապարհն ունեյին: Ամեն առավոտ քույրիկիս հետ գնում էինք լողափ, կեսօրին վերադառնում տուն, իսկ երեկոյան դուրս էինք գալիս զբոսնելու: Այնտեղ հանգստացողների թիվը ուղիղ համեմատական էր մեդուզաների թվի հետ)))) Սոչիյում շատ հայեր կան: Անգամ մի պահ ինձ թված, որ նրանք ավելի շատ են ,  քան բնիկները: Այդ մեկ ամսվա ընթացքում հասցրեցի քիչ թե շատ տեսնել քաղաքը: Այնտեղ նույն ժամանակահատվածում անցկացվում էր միջազգային երգչախբերի մրցույթ: Ավելի քան 38 երկրներից երգչախմբեր էին ժամանել և ելույթ էին ունենում: Մասնակցում էին նաև հայերը: Ասեմ որ բոլորի ելույթներն ինձ շատ դուր եկան: Սոչիյում շատ ընկերներ ձեռք բերեցի: Բոլորնել հայեր էին: Ռուսերենին սկսեցի ավելի լավ տիրապետել: Երբ վերադարցա, անմիջապես հանդիպեցի ընկերներիս: Դասընկերուհուս հետ ամեն օր գալիս էինք դպրոց և խնամում ծաղիկները: Շուտով սկսեցինք պատրաստվել դասերին: Ես գոհ եմ իմ արձակուրդից,  բայց այս 92 օրը կարծես 92 րոպեներ լինեյին :

Комментарии

Популярные сообщения из этого блога

Ծերունին և ծովը/ վերլուծություն

Գրաբարյան փոխադրություն