Սեպտեմբերի 26

Նորից երկուշաբթի, նորից դասեր: Եվ իհարկե ես չհասցրի հանգստանալ: Ինձ շտապ 1 ամիս հանգիստ է հարկավոր: Չնայած մշտապես ուրախ տրամադրությանս` հոգնած եմ լինում: Տնայիններս էլ անում եմ երեկոյան ուշ՝ ինչպես երեկ: Դեռ սա քիչ էր, մի կողմից էլ նոր դաս hանրահաշվից: Զարմանում եմ, թե ինչպես է իմ ուղեղում այդքան բան տեղավորվում: Իսպաներենի խմբից 3 հոգով և վրացերենի, ռուսերենի ու անգլերենի խմբերից սովորողներով գնացինք Մանկավարժական համալսարան: Այսօր  Եվրոպական լեզուներիմիջազգային տոնն էր: Հավաքվեցինք մի մեծ դահլիճում: Մեզ պես էլի հյուրեր կային: համալսարանի սովորողները նույնպես հետաքրքիր բաներ էին պատրաստել: Շատ դուր եկավ այս միջոցառումը, և սիրով հաջորդ տարի էլ կմասնակցեմ: Այսօր վերջապես գնացի պատվոգրիս ետևից: Ինչպես տարին սկսել ենք, այնպես էլ կավարտենք: Հուսով եմ՝ իմ պարի վերջին տարին շատ լավ կանցնի: Չնայած ինչու վերջին: Իմ ուսուցչուհին բազմաթիվ այլ դասարաններ ունի՝ նաև սիրողական: Եվ ինձ հրավիրեց դրանցից մեկում պարելու: Այնպես որ, հիմա շաբաթը 4 օր ես պարի եմ: Երբ մայրիկիս ասացի, նա ինձ պատասխանեց, որ ես տանը ընդանրապես լինելո՞ւ եմ: Իսկապես նա ճիշտ է: Ես տանը շատ քիչ եմ լինում:

Комментарии

Популярные сообщения из этого блога

Ծերունին և ծովը/ վերլուծություն

Հյուրընկալ Ժավախքը