Սեպտեմբերի 25

Վերջապես եկավ այս օրը: Առավոտյան արթնացա և ոտքերս ուղղակի դողում էին: Առաջին անգամ էր, որ մրցույթից կամ ուղղակի ելույթից առաջ այսքան անհանգստանում էի: Ընկերներս հնարավորին չափ ինձ հանգստացրեցին: Պատրաստվեցի և գնացի ընկերուհուս հանդիպելու: Միասին նույն խմբում ենք պարում և որոշել էինք միասին գնալ համերգասրահ: Հանրապետության Հրապարակում հանդիպեցինք մեր պարի խմբին և ծնողներին: Ուսուցչուհիս եկավ և մեզ ուղեկցեց Առնո Բաբաջանյան համերգասրահ: Արագ հագնվեցինք և սպասեցինք մեր հերթին: Մարդկանց դեմքերից զգացի, որ նրանք դուր եկավ մեր պարը: Ժյուրին հետաքրքրությամբ մեզ էր նայում: Վերադարցա տուն և հանգստացա: Ընկերուհիս իր ֆեյսբուքյան էջում գրառում էր կատարել, որ մենք պարում ենք Առնո Բաբաջանյան համերգասրահում, իսկ ներքևում մեր ուսուցչուհին գրել էր, որ իրեն դուր էր եկել: Ընկերուհիս պատասխանեց և մինչև ես մի բան կհասցնեյի ուղարկել, ուսուցչուհիս գրեց, որ մենք առաջին տեղն ենք գրավել))))) Ուրախությանս չափ ու սահման չկար: Հիմա էլ ժպիտը դեմքիս գրում եմ: Չեմ համբերում, թե երբ ենք մեր պատվոգրերը ստանալու:

Комментарии

Популярные сообщения из этого блога

Ծերունին և ծովը/ վերլուծություն

Հյուրընկալ Ժավախքը