Էլի գարուն կգա...

Էլի գարուն կգա…
Էլի գարուն կգա… Էլի ծաղիկներ կծաղկեն, և ես նորից կզգամ քո հոգատարությունը: Նորից կքայլենք փողոցով ձեռք ձեռքի բռնած: Նորից կծիծաղենք միասին և կհիշենք մեր անցյալ գարունները: Վազվզում, խաղում էինք միասին, վայելում մանկությունը: Ափսոս… ափսոս դրանք հուշեր են: Ափսոս, որ այդ գարուններն էլ չեն գա: Էլի ծաղիկներ կծաղկեն, բայց այն ծաղիկներն էլ չեն ծաղկի: Չենք կարողանա միասին վայելել կյանքը: Այն կյանքը որ ապրել ենք երկուսով, բայց այն հեռանում է մեզնից: 

Комментарии

Популярные сообщения из этого блога

Ծերունին և ծովը/ վերլուծություն

Հյուրընկալ Ժավախքը